Analiza i interpretacja wiersza Haliny Poświatowskiej “Koniugacja”. Zobacz informacje o epoce współczesności, w której tworzyła poetka i biografię w Wikipedii.
t e k s t i n t e r p r e t a c j a ja minę ty miniesz Read the rest of this entry »Analiza i interpretacja wiersza Haliny Poświatowskiej “Zawsze kiedy chcę…”. Zobacz także informacje o epoce współczesności, w której tworzyła poetka, stwórz biografię poetki w Wikipedii.
t e k s t i n t e r p r e t a c j a zawsze kiedy chcę żyć krzyczę gdy życie odchodzi ode mnie przywieram do niego mówię – życie nie odchodź jeszcze Podmiotem lirycznym wiersza jest kobieta. Ujawnia się, używając czasowników w pierwszej osobie l. pojedynczej (chcę, krzyczę, przywieram itd.). Personifikuje życie, nadając mu cechy ludzkie, zestawiając go w taki sposób, że można odnieść wrażenie, iż chodzi o ukochanego. Dlaczego jednak krzyczy, gdy chce żyć? Krzyk może oznaczać ból (strach), zagubienie lub rozkosz.Gdy zatem “życie” od niej odchodzi, przywiera do niego i prosi, aby nie odchodziło. To odchodzenie jest umieraniem… jego ciepła ręka w mojej ręce moje usta przy jego uchu szepczężycie - jak gdyby życie było kochankiem który chce odejść -
wieszam mu się na szyi krzyczę
umrę jeśli odejdziesz W drugiej części “jego ciepła ręka” to symbol pieszczot ukochanego. Jej usta szepczą do jego ucha podczas miłosnych uniesień, gdy są razem blisko siebie.Podmiot porównuje życie do kochanka. W ostatnich wersach bardzo pragnie żyć i wiesza mu się na szyi, krzyczy, gdy ono chce odejść.
Interpretacja/dodatekUparcie i skrycie, ach życie – kocham cię nad życie
Kocham życie
Personifikacja życia jest porównaniem, próba zestawienia, nadania życiu cech kochanka. Poetka czyni to prawdopodobnie dlatego, aby wyeksponować ogromną chęć życia.
Zakochani w sobie chcą spędzać wspólnie czas, za żadne skarby nie mogą się rozstawać. Miłość do ukochanego jest bardzo podobna do miłości do życia. Każdy człowiek pragnie żyć, ale zdaje sobie z tego sprawę dopiero wówczas, gdy nadchodzą ciężkie chwile, cierpienie i ból, przewlekła lub nieuleczalna choroba, starość, wypadek i inne sytuacje, w których uważamy, iż jesteśmy w jakiś sposób zagrożeni. Być może wiersz powstał właśnie w takiej chwili jako prośba skierowana do życia, aby nie odchodziło…
Krzyk w wierszu przypomina, że życie to także cierpienie. Krzyczy właśnie wtedy, gdy cierpi. Chory, umierający cierpi i krzyczy z bólu, jakby to mogło zatrzymać życie, odsunąć cierpienie. To sytuacja zupełnie podobna do tej, jaka następuje w momencie rozstania z ukochanym człowiekiem. Porzucenie może symbolizować ból po stracie kogoś kochanego. Podobną rozłąką jest śmierć, rozłąka ze spersonifikowanym życiem.
Do uosobienia śmieci – personifikacji – na przykład w formie kościotrupa jesteśmy przyzwyczajeni od czasów literatury średniowiecza. Z kolei z personifikacją życia, porównanie go z kochankiem spotykamy się po raz pierwszy właśnie w tym wierszu. Dla zdrowych ludzi ta obecność życia – kochanka jest normą, sytuacją zastaną. Nikt nie zastanawia się nad miłością do życia, jak nikt nie zastanawia się nad obecnością tlenu w powietrzu, póki może oddychać.
Można zatem powiedzieć, że wiersz ten to pean na temat życia i jego wielkości, na temat siły, chęci i potrzeby życia człowieka. Pierwsze wrażenie, że mamy do czynienia z erotykiem, wierszem o miłości między ludźmi może być i jest złudzeniem. Wskazuje jednak na sytuację intymną w relacjach pomiędzy kochankami oraz człowiekiem i życiem. Dokładnie ten sam problem porusza w swojej piosence Edyta Geppert (do słów Agnieszki Osieckiej).
Utwór jest wierszem współczesnym, nieregularnym, skonstruowanym w formie osobistego wyznania, który miejscami przechodzi w dialog.
Zobacz piosenkęAnaliza i interpretacja wiersza Haliny Poświatowskiej “Jestem Julią”. Zobacz także informacje o epoce współczesności, w której tworzyła poetka, stwórz biografię poetki w Wikipedii.
t e k s t i n t e r p r e t a c j a Jestem Julią mam lat 23 dotknęłam kiedyś miłości miała smak gorzki Julia to imię kojarzone z dramatem W. Szekspira „Romeo i Julia”. Tytułowi bohaterowie to para zakochanych, którzy jednak nie mogą być ze sobą, ponieważ ich rodziny nie darzą się sympatią. Read the rest of this entry »