Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki
Akt 1Akt 2Akt 3Akt 4Akt 5Plan/Mini

EPOKA

Barok

BIOGRAFIA AUTORA

Molier (właściwie Jean Baptiste Poquelin) żył w latach 1622- 1673. Tworzył przede wszystkim sztuki teatralne, komedie dla swojego Teatru Znakomitego. Sam założył tę grupę, pisał dla niej, reżyserował i występował. Najsławniejsze jego dzieła to między innymi „Świętoszek”, „Don Juan”, „Skąpiec”, „Mieszczanin szlachcicem”, „Chory z urojenia”.

GENEZA DZIEŁA

Tartuffe zdobywa serce Orgona

Tartuffe zdobywa serce Orgona

Pierwsza wersja dzieła miała trzy akty i powstała w 1664 roku, wystawiono ją w Wersalu dla króla Ludwika XIV. Pod wpływem opinii środowiska kościelnego musiał jednak zakazać jej grywania, arcybiskup paryski rzucił nawet na „Świętoszka” klątwę i na wszystkich czytających go.
Dopiero w 1699 roku odbyły się 44 przedstawienia dzieła i do dzisiaj grany jest we Francji bez przerwy.

BUDOWA UTWORU

Tartuffe każe zakryć dekolt Dorynie

Tartuffe każe zakryć dekolt Dorynie

Utwór składa się z 5. aktów: w I. akcie jest 6 scen, w II. 4 sceny, w III jest 7 scen, IV akt ma 8 scen, V ma także 8 scen. Łącznie jest tu 33 sceny.

CZAS I MIEJSCE AKCJI

Swietoszek Teatr Narodowy

Swietoszek Teatr Narodowy

Akcja dzieła rozgrywa się w Paryżu w mieszczańskim domu zamożnego Orgona. Została zachowana zasada trzech jedności.

BOHATEROWIE

Tartuffe i Orgon

Tartuffe i Orgon

Pani Pernelle – matka Orgona, Orgon – mąż Elmiry, Elmira – żona Orgona, Damis – syn Orgona, Marianna – córka Orgona, Walery – zalotnik Marianny, Kleant – szwagier Orgona, Tartuffe – świętoszek, Doryna – pokojówka Marianny, Pan Zgoda – woźny, Oficer gwardii, Flipota – służąca pani Pernelle.

INTERPRETACJA

„Świętoszek” to komedia i jednoczenie satyra na obłudę ludzką. Hipokryzja jest jedną z piętnowanych cech w utworach literackich.

Poznajemy tutaj Tartuffe, który udaje pobożność dla uzyskania konkretnych celów materialnych. Jest to człowiek podstępny i obłudny, o dwóch twarzach, tej właściwej i tej na pokaz dla uzyskania konkretnych efektów. Ponadto krytyce i satyrze jest tu poddane zachowanie się Orgona, który jest człowiekiem naiwnym i bezkrytycznym, jak jego matka. Zwiedziony oddaje majątek obcemu człowiekowi, któremu powierza także swoje największe tajemnice. Poświęca dla niego szczęście swego syna, którego wygania z domu, a także córki, którą chce wydać bez jej zgody za mąż za Tartuffa. Na szczęście wszystko dobrze się kończy, ale cała rodzina Orgona i on sam był o krok od tragedii, ponieważ mógł wraz z rodziną stracić dom i cały majątek, mógł także znaleźć się w więzieniu uznany za zdrajcę.

CHARAKTERYSTYKA POSTACI

Pani Pernelle – matka Orgona, naiwna, bigotka, apodyktyczna i łatwowierna.
Orgon – mąż Elmiry, zaślepiony, bigot, apodyktyczny, ograniczony, naiwny, nieodpowiedzialny, głupi, łatwowierny.
Elmira – żona Orgona, piękna, zadufana w sobie, stanowcza, wierna, inteligentna i przebiegła.
Damis – syn Orgona, młodzieniec o wybuchowym temperamencie, kochający i szanujący ojca, prawdomówny i bezkompromisowy.
Marianna – córka Orgona, młoda i piękna dziewczyna, zakochana w Walerym i stała w uczuciach, przekorna, skromna, ufna, zdyscyplinowana, pełna szacunku do ojca, łatwowierna, naiwna, stanowcza.
Walery – zalotnik Marianny, zakochany w Mariannie, przekorny, wierny, stały w uczuciach, odważny.
Kleant – szwagier Orgona, mądry, stateczny, rozsądny.
Tartuffe – świętoszek, podstępny, bigot, obłudny, hipokryta, bezduszny, zadufany, egoista, materialista.
Doryna – pokojówka Marianny, młoda piękna dziewczyna, przebiegła, inteligentna, mądra, rozsądna, trzpiotka, ratuje miłość zakochanych, sarkastyczna, dobra.

Akt 1Akt 2Akt 3Akt 4Akt 5Plan/Mini

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close