Stokrotka

Gdzie strumyk ptynie z wolna, A
Rozsiewa zioła maj, E
Stokrotka rosła polna, D (E7)
A nad nią szumiał gaj. A D A
Stokrotka rosła polna, D E7 fis E7 Cis7 fis
A nad nią szumiał gaj. h E7 A D A

“W tym lesie tak ponuro,
Że aż przeraża mnie,
Ptaszęta za wysoko,
A mnie samotnej źle“.  bis

Wtem harcerz ją spotyka:
“Stokrotko, witam cię,
Twoj urok mnie zachwyca,
Czy chcesz być mą, czy nie?” bis

Stokrotka się zgodziła
I poszli w ciemny las,
A harcerz taki gapa,
Że aż w pokrzywy wlazł. bis

A ona, ona, ona,
Cóż, biedna, robić ma?
Nad gapą pochylona
I śmieje się: cha! cha! bis