Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki

Romans – anliza i interpretacja wiersza Bolesława Leśmiana. Zobacz informacje o epoce międzywojnia i artykuł o poecie w Wikipedii.

t e k s t i n t e r p r e t a c j a

Zakochani

Romans śpiewam, bo śpiewam! Bo jestem śpiewakiem!
Ona była żebraczką, a on żebrakiem.

Pokochali się nagle na rogu ulicy
I nie było uboższej w mieście tajemnicy…

Nastała noc majowa, gwiaździście wesoła,
Siedli – ramię z ramieniem – na stopniach kościoła.

Ona mu podawała z wyrazem skupienia
To usta do pieszczoty, to – chleb do gryzienia.

I tak śniąc, przegryzali pod majowym niebem
Na przemian chleb – pieszczotą, a pieszczotę – chlebem

Dwa głody sycili pod opieką wiosny:
Jeden głód – ten żebraczy, a drugi – miłosny.

Poeta, co ich widział, zgadł, jak żyć trzeba?
Ma dwa głody, lecz brak mu – dziewczyny i chleba.

Jest to wiersz miłosny. Na początku ujawnia się podmiot liryczny występujący w 1 os. l. pojedynczej i określa siebie mianem śpiewaka – poety. Opowiada historię pary żebraków. Dzieło rozpoczyna się jak poemat znany w romantyzmie.To było wielkie uczucie. Spotkali się przez przypadek “na rogu ulicy”, a potem chodzili ze sobą, spacerowali. Z ich twarzy nie schodził uśmiech i cały świat widział, że kochają się.

Parę zakochanych widzimy na stopniach kościoła. Jedzą chleb i całują się: raz pocałunek, raz kęs chleba. Wydają się bardzo szczęśliwi i tacy są w istocie.

Dwa głody – to symbole dwóch ludzkich potrzeb, miłości i jedzenia. Pierwszy należy do sfery duchowej, drugi fizycznej, oba zaspokajają “ludzki głód” – potrzebę. Każdy ppragnie bliskości i życzliwości ludzkiej, życiowego partnera lub partnerki. Wszyscy też żyjemy dzięki kaloriom zjadanym w pokarmach.

Poeta ujawnia się po raz drugi na zakończenie dzieła, ale wyraża się w 3 os. l. pojedynczej, jakby patrzył na siebie z boku. Żali się. Brakuje mu do szczęścia miłości i chleba. Zazdrości tej parze żebraków? Być może jego szczęście jeszcze nie nadeszło…

Budowa wiersza

To wiersz sylabiczny zapisany w 7 strofach dwuwersowych po 13 sylab w wersie (z nielicznymi wyjątkami).
Środki stylistyczne: *epitety – noc majowa, usta do pieszczoty, chleb do gryzienia, miłosny głód; *metafory – “Pokochali się nagle na rogu ulicy”, “podawała… usta do pieszczoty”, “przegryzali… na przemian chleb – pieszczotą”, “pod opieką wiosny”, “Ma dwa głody”.

Każdy potrzebuje miłości.

Życiowe inspiracje

Romans to rzeczownik kojarzony w literaturze z utworami średniowiecznymi i całą epoką romantyczną. Potocznie mówiąc jest to związek dwóch osób nie będących w stałym związku małżeńskim. Jeśli zatem chłopak chodzi z dziewczyną za rękę, to oznacza – na przykładzie wiersza Leśmiana – że właśnie mają romans. Współcześnie jednak pojęcie romansu uzyskało pejoratywne znaczenie. Mówi się o romansie wówczas, gdy ma się na myśli związek zakazany, na przykład podczas zdrady małżeńskiej lub w odniesieniu do przelotnej i nic nie znaczącej miłości np. wakacyjnej.
Mieć romans – to także potocznie związek frazeologiczny oznaczający jakiś interes do kogoś, ktoś chce coś załatwić u innej osoby czy instytucji poprzez drugą osobę. Na przykład: “Mam do ciebie romans, pożycz mi zeszyt z matematyki”. Określenie “burzliwy romans” ma znaczenie bardzo czytelne, dotyczy związku, w którym działo się o wiele za dużo niż powinno…
Tak między nami: romans dotyczy miłości, wielkiego uczucia, o które należy się starać, o nie walczyć i pielęgnować przez całe życie.

Człowiek żyje wyłącznie dla miłości.

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close