epoki, analiza wierszy, słownik terminów literackich

Analiza i interpretacja wiersza Ignacego Krasickiego “Przyjaciele”. Zobacz informacje o epoce oświecenia i biografię poety w Wikipedii.

t e k s t i n t e r p r e t a c j a
Zajączek jeden młody
Korzystając z swobody
Pasł się trawką, ziółkami w polu i ogrodzie
Z każdym w zgodzie.
A że był bardzo grzeczny, rozkoszny i miły,
Bardzo go inne zwierzęta lubiły.
I on też, używając wszystkiego z weselem,
Wszystkich był przyjacielem.
Raz gdy wyszedł w świtanie i bujał po łące,
Słyszy przerażające
Głosy trąb, psów szczekania, trzask wielki po lesie.
Stanął… Słucha… Dziwuje się…
A gdy się coraz zbliżał ów hałas, wrzask srogi,
Zając w nogi.
Wspojźrzy się poza siebie; aż tu psy i strzelce
Strwożon wielce,
Przecież wypadł na drogę, od psów się oddalił.
Spotkał konia, prosi go, iżby się użalił:
“Weź mnie na grzbiet i unieś!” Koń na to: “Nie mogę
Ale od innych będziesz miał pewną załogę”.
Jakoż wół się nadarzył. “Ratuj, przyjacielu!”
Wół na to: “Takich jak ja zapewne niewielu
Znajdziesz, ale poczekaj i ukryj się w trawie,
Jałowica mnie czeka, niedługo zabawię.
A tymczasem masz kozła, co ci dopomoże”.
Kozieł: “Żal mi cię, niebożę!
Ale ci grzbietu nie dam, twardy, nie dogodzi:
Oto wełniasta owca niedaleko chodzi,
Będzie ci miętko siedzieć”. Owca rzecze:
Ja nie przeczę,
Ale choć cię uniosę pomiędzy manowce,
Psy dogonią i zjedzą zająca i owcę.
Udaj się do cielęcia, które się tu pasie”. -
“Jak ja ciebie mam wziąć na się,
Kiedy starsi nie wzięli?” – cielę na to rzekło;
I uciekło.
Gdy więc wszystkie sposoby ratunku upadły,
Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.
Był sobie śliczny zajączek, który wszystkim się podobał i ze wszystkimi zwierzętami żył w zgodzie, był ogólnie lubiany. Uważał, że jest ich przyjacielem, a oni jego przyjaciółmi. Pewnego razu wyszedł na łąkę i usłyszał ujadania psów myśliwskich. To groźna sfora zbliżała się do niego, odbywało się polowanie i zajączkowi groziło śmiertelne niebezpieczeństwo. Zaczął uciekać, gdy zobaczył myśliwych i psy.
Oddalił się od nich i spotkał konia. Poprosił o pomoc, ale koń powiedział, że nie może wziąć go na grzbiet i unieść w bezpieczne miejsce. Polecił mu natomiast zwrócić się z prośbą do innych.
Zajączek pobiegł do wołu. Ten nie mógł mu pomóc, gdyż był umówiony na randkę z jałówką/krową. Pocieszył zajączka, mówiąc, że zaraz wróci, a tymczasem zając niech się schowa w trawie lub poprosi o pomoc kozła…
Kozioł nie wziął na grzbiet zająca, tłumacząc, że nie będzie biedakowi wygodnie. Odesłał go do owcy, bo ona ma miękkie futro z wełny.
Owca odmówiła pomocy zajączkowi, ponieważ bała się, iż psy dogonią ich i zabiją oboje. Odesłała go do cielaka. Z kolei cielę/młoda krówka nie odważyła się wziąć go na grzbiet, bo starsi nie wzięli i cielę uciekło.
Bajka kończy się puentą, która uzmysławia czytelnikowi prawdę, że wśród przyjaciół zając zginął.

Przyjaźń to prawdziwe wyzwanie

I jeszcze…

Bajka została napisana wierszem ciągłym, 13-zgłoskowcem, z rymami żeńskimi ąsiednimi/dokładnymi.Polskie przysłowie mówi, iż “prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”. Bieda z tego powiedzenia to zły los, który czasami dotyka każdego. Problem w tym, że największe nawet cierpienie człowiek może przetrwać, gdy może liczyć na pomoc innych życzliwych mu ludzi. W bajce obserwujemy zwierzęta, ale odzwierciedlają one nasze/ludzkie charaktery. Zauważ: koń nie może pomóc, doradza wołu, wół ma inne sprawy na głowie, kozioł odmawia, uważając swój grzbiet za niewygodny i poleca owcę, ta boi się o swoje życie, odsyła zająca do cielaka, a ten po prostu ucieka. Gdzie podziała sie przyjaźń? Zagrożenie sforą i myśliwymi może symbolizować niebezpieczeństwa, jakie spotykają ludzi. Wówczas oczekujemy pomocy od przyjaciół i bliskich, a nie porad i to jest bardzo charakterystyczne dla ludzi: radzą zającowi, myśląc, że pomagają, ale w istocie nic nie robią dla niego. Wręcz mówią mu: “Radź sobie sam”. To oznacza, iż nie są przyjaciółmi, ale w zasadzie wrogami. Wymienione zwierzęta są niejako ułożone wg wielkości: te największe nie boją się psów, żadne nie boją się polowania, gdyż są zwierzętami hodowlanymi i “przyjaciółmi” człowieka. To oznacza, że bohaterów bajki można podzielić na dwie grupy – przyjaciół/znajomych myśliwych i nieznajomych/wrogów psów i myśliwych. Zapach zwierząt hodowlanych psy znają z chlewa i obory, zapachu zająca nie znają i dlatego tylko jego atakują.

Tak między nami…

Przyjaciele…

Szkoła gimnazjalna i średnia to okres zawierania przyjaźni trwających całe życie – taka jest opinia ogólna o życiu szkolnym. Przyjaźń to uczucie bardzo ważne i wielu z młodych czytelników tej bajki to potwierdzi: bez przyjaźni, wsparcia i oparcia koleżanek, kolegów nie potrafimy żyć. Jakkolwiek w młodszym wieku szkolnym związki przyjaźni są bardzo luźne. Koleżanki, plotki, plastiki i różne grupki wzajemnego wsparcia tworzą środowiska klasowe często nastawione wobec siebie wrogo, jedni obgadują innych, naśmiewają się z byle czego. Prawdziwa przyjaźń to związek dwojga lub więcej ludzi nacechowany ładunkiem poznawania świata i rozwoju, a nie krytyki innych. Jeśli razem z przyjaciółmi potraficie grupować się na przerwach jedynie po to, aby “obsmarować”, “zniszczyć”, “zrównać z błotem” innych uczniów swojej klasy, to tego co was łączy nie można nazwać przyjaźnią. Ta raczej choroba wieku, pycha, egoizm i naiwność, narcyzm i głupota. Prawdziwa przyjaźń ma rozwijać i doskonalić ludzi, a nie różnić i odpychać. Dzieci i młodzież są w swoich sądach i opiniach wypowiadanych głośno – bardzo okrutni wobec rówieśników. Dlatego o prawdziwą przyjaźń bardzo trudno. Jeśli nie wiesz, czym jest przyjaźń, zobacz na uczucie wiążące Twoich rodziców z Tobą i bierz z tego wzór.

Jedna odpowiedź na „Przyjaciele”

  • Bardzo dobrze!
    Jednak ostatnie zdanie nietrafione. Jeśli młoda osoba nie wie czym jest przyjaźń, to nie najlepiej świadczy to o jej rodzicach. Czasem wzorców lepiej szukać wtedy gdzie indziej. nawet wśród zwierząt :-) Pozdrawiam

Dodaj komentarz


Reklamy Prolink:  

This movie requires Flash Player 9