Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki

Analiza i interpretacja wiersza Leopolda Staffa “Odys”. Zobacz informacje o epoce Młodej Polski i biografię poety w Wikipedii.

t e k s t i n t e r p r e t a c j a
Niech cię nie niepokoją
Cierpienia twe i błędy
Wszędy są drogi proste
Lecz i manowce wszędy
W pierwszej strofie podmiot liryczny zwraca się do mitycznego Odyseusza (Ulissesa).  Znamy go z mitów greckich. Był królem Itaki i jednym z najmądrzejszych, najbardziej przebiegłych ludzi starożytności. To on nakłonił Achillesa do wzięcia udziału w wojnie trojańskiej, to Odyseusz wymyślił konia trojańskiego, podstęp, który zagwarantował zwycięstwo greckich wojsk pod Troją.
Po wojnie trojańskiej trwającej 10 lat Odyseusz kolejne 10 lat wracał do swojej Itaki – ojczyzny. Dlatego podmiot uspokaja go, mówi, aby nie denerwowało go to, iż cierpi i popełnia błędy. Bywają w życiu drogi proste, ale też są manowce, czyli bezdroża, wertepy. Oznaczone drogi symbolizują sytuacje jasne w życiu i cele, jakie człowiek osiąga. Z kolei manowce symbolizują chaos i zagubienie. Czasem nie panujemy nad swoim życiem i wiedzie nas ono w nieznane…
O to chodzi jedynie,
By naprzód wciąż iść śmiało,
Bo zawsze się dochodzi
Gdzie indziej niż się chciało
Tutaj (w strofie drugiej) widzimy kolejne pocieszanie Odyseusza. Podmiot poucza go, iż życie polega na tym, aby wciąż iść naprzód. Chyba nie warto wyznaczać sobie tras, ponieważ zazwyczaj dochodzi się tam, dokąd nie chciało się dojść. Los stawia człowiekowi wyzwania, “rzuca kłody pod nogi”, szydzi z ludzkich planów i często nie osiągamy stawianych sobie celów. Tak też było w przypadku Odyseusza.
Zostanie kamień z napisem:
Tu leży taki i taki
Każdy z nas jest Odysem,
Co wraca do swej Itaki

Statek Odyseusza

Po śmierci człowieka zostaje tylko pomnik, kamień z napisanym nazwiskiem i imieniem (“taki i taki”). Podmiot uogólnia, mówiąc, iż każdy z ludzi jest podobny do Odyseusza, każdy wraca do swojej Itaki. Wyspa, królestwo Ulissesa jest tutaj symbolem tęsknoty za światem bliskim człowiekowi. Tęskni za nim i pragnie do niego wrócić. To nie musi być miejsce, ale na przykład ludzie, sytuacje, przyjemne chwile w życiu, do których chce się powracać, bo znaczyły dla nas coś wartościowego.

Budowa wiersza

Wiersz składa się z trzech strof po cztery wersy. Został napisany 7-zgłoskowcem, strofa 2 i 3 posiada rymy żeńskie przeplatane. Utwór przywołuje postać Odyseusza (Ulissesa), aby uogólniając jego los, uczynić z niego symbol.

Z przesłania wynika, iż każdy z nas może poczuć tęsknotę, jaką czuł ów król Itaki za swoim domem. Uczucie to może pojawić się wszędzie tam, gdzie los rozdzielił ludzi albo tęsknimy za czymś, jak Odys za Itaką.

“Każdy z nas jest Odysem,/ Co wraca do swej Itaki…”

5 odpowiedzi na „Odys”

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close