epoki, analiza wierszy, słownik terminów literackich

Analiza i interpretacja monologu Hamleta – Być albo nie być: To be, or not to be – fragment pochodzi z utworu “Hamlet, książę Danii” autorstwa Williama Shakespeare’a (Szekspira). Zobacz informacje o epocerenesansu i biografię twórcy w Wikipedii.

Monolog wypowiadany w pierwszej scenie III aktu przez tytułowego bohatera utworu w całości:

t e k s t i n t e r p r e t a c j a
Być albo nie być, oto jest pytanie.
Jestli w istocie szlachetniejszą rzeczą
Znosić pociski zawistnego losu
Czy też, stawiwszy czoło morzu nędzy,
Przez opór wybrnąć z niego? – Umrzeć – zasnąć –
I na tym koniec. – Gdybyśmy wiedzieli,
Że raz zasnąwszy, zakończym na zawsze
Boleści serca i owe tysiączne
Właściwe naszej naturze wstrząśnienia,
Kres taki byłby celem na tej ziemi
Najpożądańszym. Umrzeć – zasnąć. – Zasnąć!
Może śnić? – w tym sęk cały, jakie bowiem
W tym śnie śmiertelnym marzenia przyjść mogą,
Kiedy zrzucimy z siebie więzy ciała,
To zastanawia nas: i toć to czyni
Tak długowieczną niedolę; bo któż by
Ścierpiał pogardę i zniewagi świata,
Krzywdy ciemiężcy, obelgi dumnego,
Lekceważonej miłości męczarnie,
Odwłokę prawa, butę władz i owe
Upokorzenia, które nieustannie
Cichej zasługi stają się udziałem,
Gdyby od tego kawałkiem żelaza
Mógł się zwolnić? Któż by dźwigał ciężar
Nudnego życia i pocił się pod nim,
Gdyby obawa czegoś poza grobem,
Obawa tego obcego nam kraju,
Skąd nikt nie wraca, nie wątliła woli
I nie kazała nam pędzić dni raczej
W złem już wiadomym niż uchodząc przed nim
Popadać w inne, którego nie znamy.
Tak to rozwaga czyni nas tchórzami;
Przedsiębiorczości hoża cera blednie
Pod wpływem wahań i zamiary pełne
Jędrności, zbite z wytkniętej kolei,
Tracą nazwisko czynu. – Ha! co widzę?
Piękna Ofelia! – Nimfo, w modłach swoich
Pomnij o moich grzechach
Hamlet stanął wobec sytuacji bez wyjścia, dlatego rozważa myśl o samobójstwie. Stawia sobie pytanie, jaką drogę wybrać? Działanie, stawianie na czyn jest wartościowe, a samobójstwo? Co jest łatwiejsze, a co trudniejsze? Umrzeć czy żyć? Ludzie nie wiedzą, co ich czeka po śmierci, więc to bardzo trudna decyzja.
Hamlet chciałby znać odpowiedź, co niesie ze sobą śmierć? Bo bezpiecznie byłoby odejść ze świadomością, że odchodzi się do lepszego życia, bez problemów i zmartwień. Taka śmierć zakończyłaby ból serca i wiele innych zmartwień/kłopotów. Człowiek nie lubi cierpienia. To byłoby więc pożądane: umrzeć, zasnąć na wieki i nigdy się nie obudzić. Problem w tym, że sen również może być niebezpieczny. Podczas snu mogą przyśnić się koszmary i marzenia, nad którymi człowiek nie ma władzy. Te mogłyby stać się nową niewolą dla każdego. Znów mogłoby się okazać, że człowiek cierpi nędzę, upokorzenia, pogardę innych, krzywdy ciemiężyciela, obelgi, lekceważenie miłości i innego rodzaju upokorzenia – aluzja do życia Hamleta. Gdyby tak można było uwolnić się od tego wszystkiego poprzez użycie kawałka metalu – sztyletu? Nikt nie chciałby żyć nieszczęśliwie i wolałby skończyć ze sobą. Ludzie jednak obawiają się śmierci. Jawi się ona niczym nieznany kraj, z którego jeszcze nikt nie wrócił. Rozsądek nakazuje żyć w świecie złym pomimo znajomości jego wad. Bo tutaj znane zło nie jest tak groźne, mimo wszystko, jak zło świata zupełnie obcego.
Gdyby nie obawa życia (świata) po śmierci, strach przed nieznanym, człowiek szybko skończyłby swoje ziemskie cierpienia, pozbawiając się życia.
Konstatacja Hamleta jest przewrotna. Mówi o tym, że rozsądek nakazuje nam, ludziom bać się, czyni nas tchórzami i każe przyjąć życiowe cierpienia. Nic nie wiemy o świecie, z którego nikt nie powrócił (śmierć), zatem wybieramy ten i bycie tchórzami.

Życie jest największą wartością i nie należy z niego rezygnować dla żadnej innej wartości

I jeszcze…

 

Mel Gibson jako Makbet (1990)

Mel Gibson jako Hamlet (1990)

“Być albo nie być” – to najważniejsze pytanie, na które musi odpowiedzieć sobie Hamlet. Jest to młodzieniec bardzo mądry i niczego nie chce zrobić pochopnie, tak w przypadku zabójstwa swego wuja Klaudiusza, jak i w przypadku samobójstwa. Waha się i jego wahania mają pełne uzasadnienie. Zawsze chce wszystko przemyśleć, nie działa pod wpływem emocji, musi na wszystko zebrać dowody. Tylko on widział i rozmawiał z duchem swego ojca, zatem jako jedyny zna prawdę. Chciałby dowód zbrodni Klaudiusza pokazać światu. Póki co jednak woli uchodzić za obłąkanego. Z jednej strony waha się i udaje słabego, niezdecydowanego, strachliwego, a z drugiej strony pokazuje, że potrafi działać.

W końcu bohater nie wie, co zrobić w obliczu samotności i odpowiedzialności, jaka na nim ciąży. Podobnie musiał dokonać zemsty za śmierć ojca Orestes, syn Agamemnona, władcy Myken i Argos. Jeśliby nie pomścił ojca, bogowie by go ukarali. Jednak zbrodni na Agamemnonie dokonała matka Orestesa Klitajmestra (z kochankiem), a zatem Oreste musiałby zabić własną matkę. Za podniesienie ręki na rodziców bogowie każą wiecznym cierpieniem, więc Orestes stanął na przegranej pozycji. Podobny problem ma do rozwiązania Hamlet. Musi pomścić ojca, ale czy może podnieść rękę na wuja bez dania światu dowodów na to, co przekazał mu Duch? Czy Duch mówił prawdę?

Tak między nami…

Co chwilę zadajesz sobie pytanie Hamleta w formie np.: “Spać do południa czy nie spać?”, “Jeść czy nie jeść?”, “Grać na kompie czy nie grać?”, “Uczyć się czy nie uczyć?”. Nie mają one jednak aż tak kardynalnego znaczenia, jak pytanie wywołane chęcią dokonania samobójstwa. Hamlet pyta: “Czy łatwiej jest żyć i walczyć z losem o swoje, czy też łatwiej przerwać wszystko, wbijając sobie nóż w piersi?” Kto jest większym tchórzem, ten kto staje do walki, czy też ten, kto z niej rezygnuje? Hamlet jest zagubiony i bardzo samotny, ma przeciwko sobie, tak mu się wydaje, cały świat. Izoluje się od niego. I każdemu w życiu zdarzają się takie chwile, szczególnie w młodości, gdy człowiek widzi w sobie zlepek samych wad i czuje, że nie jest tym, kim chciałby być. Trzeba jednak być optymistą.

Skoro chodzisz do szkoły, ciężko pracujesz nad kształtowaniem swojej przyszłości, zapewne jesteś zdania, że w życiu najważniejsza jest praca i realizacja marzeń. Tak trzymaj.

Są chwile w życiu każdego człowieka, kiedy świat staje się zupełnie obcym tworem, wprost nie do zniesienia, a wszyscy ludzie wydają się być wrogami. Pozostawieni sobie samym w obliczu poważnych problemów potrafimy myśleć nawet o samobójstwie.

Pamiętaj jednak, że śmierć nie jest sposobem na życie, śmierć jest końcem życia. Poza życiem człowiek nie ma nic.

Jaka jest recepta na życie? Pasja, hobby, pracazainteresowanie czymkolwiek, robienie tego, co lubi się robić, co jest ważne dla Ciebie, bo żyjesz dla siebie, a nie dla świata. Świat nawet nie zauważy braku jednego człowieka. Współcześnie młody człowiek (uczeń) wciąż “nudzi się” i nic go nie interesuje, natomiast jak każdy chce żyć intensywnie (!).

Zobacz artykuł Żyć intensywnie napisanym specjalnie dla Ciebie.

REKLAMA

Dodaj komentarz


Reklamy Prolink:  Dlaczego popuszczanie moczu w ciąży jest częste? Może być niebezpieczna- grzybica pochwy w czasie ciąży , poddaj się leczeniu. Czy cukrzyca w ciąży jest groźna? Masz z tym problem? ciąża po ciąży pozamacicznej , nie poddawaj się!